Decido far la torta stamatina e profumar la casa e darghe gioia, ma cato la cradensa pursà spoja e, gnaca dirlo, manca la farina. Mi no me rendo mai stacar la spina, m'invento 'l dolse e fo na grande sfoja, ghe meto in meso speranse, assà in moja te la sorgente de la me cusìna; ghe zonto po' brancà de primavera, s-ciòchi de boce e 'l canto de me nona che trema e zola drio la capinera… On fià de sole, che 'l color no stona, on pisseghin de luna, chea sincera, e slusegar de stele a far corona.

Mirta Fabris









Circolo poeti dialettali "El Graspo".